"Mensen die in mijn voetspoor leven” horen we vandaag, “moeten het licht der wereld, het zout der aarde zijn." Dat moet je goed laten zien, laten merken, zegt Jezus.

Helaas gaat ons dat niet altijd even goed af, lukt het ons niet altijd, of we laten het onvoldoende zien. Sterker nog: veel van ons licht, onze talenten houden wij binnenskamers - immers van tijd tot tijd lijkt ons leven alleen maar een privé-gebeuren te zijn - en veel van ons licht zetten we soms noodgedwongen onder ónze korenmaat.

Ons leven kent zo zijn schaduwkanten. Wat ooit vol goede moed, vol vuur en met enthousiasme begon, ebt bij een aantal van ons soms langzaam en of noodgedwongen weg.

Overigens is het zo dat ons aller leven bloot staat aan een vorm van slijtage. Niet alleen ons lijf - dat voelt iedereen die ouder wordt - maar in alles wat we doen, beloven en denken. Zodra het nieuwe eraf is, verflauwt onze aandacht, en hebben we ons hoofd en hart er niet altijd meer bij.

Door de grauwe alledaagsheid kan onderlinge liefde verflauwen. Zo ook kan een levend geloof uitdrogen, het werk routine worden en vriendschap verschralen. Veel van wat er onder mensen leeft blijkt aan slijtage onderhevig.

Gelóvigen, zegt Jezus ons vandaag, zijn mensen die moeten proberen het léven gláns en karakter te geven. Ze moeten proberen de smaak erin te houden of weer te pakken te krijgen - eventueel geholpen door anderen. Het zijn mensen die hun leven - ondanks alles - niet willen laten verflauwen: "Gij bent het zout der aarde, het licht der wereld". Heel dichtbij in ons dagelijks leven moeten we met elkaar zien te voorkomen, dat dat leven van onszelf en van een ander niet wordt ontkracht, niet verslijt aan de lange duur en een stuk verflauwing.

Profeten geven ons daarbij een steuntje in de rug. Wanneer wij hun raadgevingen opvolgen, kunnen wij het zout en het licht zijn waar anderen om vragen. "Deel uw brood met wie honger heeft", zegt o.a. Jesaja, "neem wie dakloos zijn op in uw huis, kleed wie geen kleren hebben en keer u niet af van mensen om u heen". ‘t gaat om alledaagse zorg die binnen ons bereik ligt

Geloven roept ons op met wíe wij zijn en met wát wij zeggen en doen, kracht en pit te geven aan je eigen leven én aan dat van een ander.

Zout der aarde en licht der wereld zijn is dus geen geringe opdracht.

In het voetspoor van die Man van Nazareth mogen wij daarom hier en nu bidden en vieren zó te worden en er te zijn voor elkaar… Samen kerk zijn ook voor mensen buiten deze muren…

Door Pastor Gust Jansen