In deze tijd hebben wij mensen, groot en klein, het vaak erg druk. Er wordt veel van ons gevraagd.

De grote mensen hier zijn druk met werk, het huishouden, zorg voor anderen.

En onze kinderen, die hier als eerste voorbereiding voor de reis naar Lourdes later dit jaar, bij elkaar zijn hebben ook veel om handen: naar school, huiswerk, allerlei hobby’s.

En de social media laat ons niet ook los. Facebook, Insta, Tiktok, Snapchat. Of wat denk je van al het nieuws dat van alle kanten op ons af komt met pushberichten en dat soort dingen. We zijn er maar druk mee.

En de dingen waar het echt om gaat. Dingen waar we als mens echt van groeien, dat soort dingen schiet er door onze drukke agenda’s vaak bij in. De echte sociale contacten met vrienden of familie of afspreken met klasgenootjes, het komt er soms niet meer van. Dat geld ook voor het stil staan bij ons geloof, ook dat schiet er weleens bij in.

In het evangelie van vandaag nodigt Jezus ons juist uit het anders te doen. Om rust te pakken en juist stil te staan bij je geloof. Daarbij zegt hij: als het te zwaar is, kom dan bij Mij. Ik zal je rust geven, dan maak ik het lichter. En dat lichter maken doet hij door ons allemaal, klein en groot, een opdracht te geven. Een opdracht die misschien helemaal niet zo moeilijk is. Eentje waarmee je vandaag al kunt beginnen.

Jezus zegt namelijk: Ben vriendelijk voor de ander en voor jezelf, maar, zo waarschuwt hij wel: Je moet jezelf niet het belangrijkste vinden. Het gaat om die ander. Want als je zo doet dan zal de ander juist jou in het zonnetje zetten. “Als iedereen zo denkt en doet, dan komt niemand iets te kort”. Want zo, zegt Jezus, wordt die drukke agenda lichter, de last op je schouder beter te dragen en ga je vrolijker door het leven. Is dat geen mooie boodschap?

De zomervakantie, die binnenkort begint, is zo’n moment om even stil te staan bij de dingen die belangrijk zijn. Misschien gaat u, gaan jullie, op vakantie. Er is dan meer tijd voor jezelf, voor elkaar, voor de ander. Je leert nieuwe mensen kennen, maakt nieuwe vrienden op vakantie of je haalt verwaterde contacten aan. Maar ook als je thuis blijft of als je weer thuis komt, kun je tijdens de zomerdagen investeren in die andere dingen die het leven wat lichter maken en je rust pakken.

 En als je zo de rust vindt kun je je gedachten ook even laten afdwalen naar het geloof. Op vakantie kan dat heel makkelijk. Als je een dorpje of stadje bezoekt, staat de deur van een kerk vaak open. Loop daar maar eens binnen en ga even zitten.

Aan de kinderen hier een tip: Kijk daar maar eens goed rond in die kerk. Wandel met papa of mama door de gangpaden. Wat zie je dan? Hier in dit kerkje, de Andreaskerk, staan geen beelden. Maar in de kerkjes of grote kerken op vakantie vaak wel. Sommige beelden zijn goed herkenbaar. Het kruis van Jezus, Moeder Maria, of Petrus (vaak met sleutels in zijn hand) of Sint Nicolaas (ja echt) met drie gouden bollen of een tonnetje met drie kinderen bij zijn voeten (en natuurlijk zijn mijter en staf). Ga maar eens kijken. Ik denk dat je ze zo vindt. Nog over Maria, de moeder van Jezus: Van haar zie je in iedere kerk wel een of meer beelden staan. Soms zie je zelfs de Maria van Lourdes.

En nu heb ik een idee voor jullie. Laten we allemaal een keer tijdens de vakantie een kaars aansteken bij een mooi Mariabeeld en, als het mag, kunnen papa of mama daar een foto van maken. Die foto delen we met elkaar. In de app of als we elkaar na de zomer weer zien. En als je die kaars hebt aangestoken, kijk dan eens naar dat vlammetje en denk dan maar eens aan de boodschap die Jezus ons geeft vandaag: Ben vriendelijk voor die ander en voor jezelf maar maak jezelf niet het belangrijkste. Zo begint de reis naar Lourdes nu al een beetje.

Ik wens, namens Samen Kerk Hilvarenbeek en namens de leden van Luciani jullie een mooie inspirerende zomervakantie toe en gun jullie allemaal, groot en klein dat je een beetje rust kan vinden, zodat de last die we allemaal, groot en klein, op een of andere manier met ons meedragen een stukje lichter wordt. Dat we ons weer kunnen opladen. Dat we er weer tegen kunnen. Dat hoop ik voor iedereen.

Door Dirk Naaijkens